Her dönem başlangıcında aynı çileyi çekmek zorunda mıyız?

Neden bahsettiğimi hemen açıklayayım. Her dönem başında okula har(a)çlarımızı ödemek için Türkiye İş Bankası’nın yolunu tutuyoruz. Hangi şubeye giderseniz gidin kayıt dönemlerinde muazzam bir kalabalık oluyor. Öğrenci adam olduğumuzdan ve hiç kenara para atma lüksümüz olmadığından bankacı ablalarımızın “harç ücretlerinizi dilerseniz internetten online veya Atm’ler aracılığıyla sıra beklemeden yatırabilirsiniz” telkinlerini duymamazlıktan geliyoruz.

Hal böyle olunca bugün olduğu gibi bankaya girip 2-3 saat sırf 93 YTL’lik har(a)ç ücretini yatırmak için vakit öldürüyorsunuz.

Sonuçta ne oluyor peki? Olan şudur ki; dekontunuzu alıp mutlu mesut cüzdanınıza koyuyorsunuz. Sizden bekleneni yapmış olmanın verdiği muhteşem haz ile kaydınızı yapacağınız an’a kilitleniyorsunuz. Kaydınızı yaptıktan sonra duyulan zevk-ü sefa ise hiçbir yerde bulamayacağınız bir antidepresan oluyor size. Durum bundan ibaret yani.

Her sene aynı çile be arkadaş…

Hayal kurmak, insanın kendine belli hedefler kurup bunları gerçekleştirmeye çalışmasında en büyük yardımcısıdır her zaman. Sağlıklı bir fert gibi bende çoğu zaman hayaller kurarım. Aslına bakarsanız bu hayallerimin çoğunu da gerçekleştirmişimdir. Mesela Fizik Tedavi öğrenimi almak gibi. Bunun dışında insanın ister çocukça deyin isterseniz de masumane deyin birçok hayali olabilir.

Sözgelimi en büyük hayallerimden birisi de Üniversitemde bir hoca olabilmek ve benim gibi genç insanlara mesleğimi sevdirebilmek. Bununla birlikte “Seminer Akademisyeni” olmadan iyi bir akademisyen olmayı başarabilmek. “Seminer Akademisyeni” diyorum zira birçok akademisyen bugün seminerlerde hocalığını ve bilgisini gösteriyor. Derslerde veya başka bir ortamda onların bilgilerinden faydalanmak neredeyse imkansız oluyor. Neyse yazımın asıl konusu bu değil. Bu yazımın konusu kendi hayallerim.

Bununla birlikte yine belki çok gülünç gelebilir ama iyi bir dj olmayı hayal ediyorum hep. Nedendir bilinmez ama müziğe bir şekilde gönül verdim. Evde kendi başıma flüt çalıyorum. Yanlış duymadınız bildiğiniz flüt canım, blok flüt hem de.

İyi bir dj olmanın bana getirisini hiç bir zaman maddi anlamda düşünmedim. Zaten maddiyatını düşünseydim bu yönde bir girişime çoktan ön ayak olacak işler yapardım. Benimki sadece kişisel tatmin. Hakikaten bu işi para için yapmak istemiyorum. Karşıma aldığım bir kalabalığı oluşturduğum müzik yelpazesiyle coşturmak ve onlara keyifli zamanlar geçirtebilmek tek tutkum. Bunu bilgisayar başında az çok yapıyorum ama önemli olan kendi kendime bunu ispat edebilmem ve bir kalabalık önünde içimden geldiği gibi çalabilmem.

Müzikle ilgili hayallerim yalnızca bundan ibaret değil. Yazımın ortasında söylediğim gibi blok flütü çok iyi çalıyorum. Az buçuk nota bilgim de vardır. Düşünüyorum bazen ileride bir gün yan flüt çalabilir miyim diye. Hoş bu hayalime kendimi fazla inandıramıyorum zira bu iş sanıldığı gibi çocuk oyuncağı değil. Yıllarca biriken bir emek ve çalışma söz konusu olmalı ki bu alanda kendimi ispat edebileyim. Bununla birlikte yine de hayal kurmadan edemiyor insan.

Uçuk gelebilir ancak bir başka hayalim de Hande Yener’le şarkı söyleyebilmek! Evet evet yanlış okumuyorsunuz. Hande Yener diyorum. Çünkü Hande’yi ilk çıktığı günden bu yana dinliyorum. Hande Yener bana göre Türkiye’deki en iyi ses rengine sahip sanatçılardan birisi. Bu zamana kadar geldiği nokta ve şarkıları ile de bunu ispatladı sanırım. Hande Yener’le belki bir gün bir kulüpte beraber çalar söyleriz diye umut ediyorum. Ne kadar garip değil mi? Hande Yener ve Ben…

İşte çocuksu belki ama benim hayallerim de bunlar. Kiminiz gülebilir kiminiz yadırgayabilir ama ben böyleyim ne yapayım. Boşu boşuna kendime “Alakasız işler adamı” demiyorum…

Sizin Hayalleriniz Neler Peki?

Efendim yılın belli dönemleri sıkıntılı anlar yaşıyorum. Malumunuz hala Dokuz Eylül Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksekokulu 2. sınıf öğrencisiyim ve intibaktayım. İntibak son yılım ve ilk dönemi atlattım. Açıklanmayan son Nöroanatomi sınavımın sonucu da açıklandı ve üzerimden büyük bir yük kalktı.

Arkadaşlarımız eşimiz dostumuz bilhassa sınıf arkadaşlarım kendi notlarından önce benim durumumu sorarak beni ziyadesiyle mutlu ettiler. Herbirine burdan ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Daha önceleri yapmıştım aşağıda bu sancılı sürecimde beni yalnız bırakmayan kişilerin isimlerini yazacağım. Çok hoşuma gidiyor bu olay… Hadi bakalım bu dönemi de atlattık. Önümüzdeki dönemi de atlatalım ondan sonra hayat daha güzel olacak benim için.

Anne, Baba, Kardeş, Haydar, Adnan, Özlem, Işık, Bülent, Sude, Nazlı, Onur, Kardem, Adem, Cemile, Melike, Abdurrahim, Barış, Kutlu, Ceren, Tuba, Nihal, Hacer, Gülsüm, Serkan, İsmail, Yasin, Onur, Fatih, Ercan, Şeyhmus, Konu, Komşu, Eş Dost, tüm yakın çevrem ve adını sayamayacağım onlarca kişi… Hepinize yürekten teşekkür ederim. Bu sıkıntılı zamanımda bana destek olduğunuz için…

NOT: İtalic yazan isimler bilhassa İzmir’e dönünce kafamı kıracak olan kişilerdir.

Son günlerde mp3 çalarımda başlangıç parçam olarak sıkça dinlediğim bir şarkı. Markus Schulz her zaman takdir ettiğim ve Global Dj Broadcast’te yayınlarını takip etmeye çalıştığım bir abimiz. Andy Moor’a ise diyecek bir şey yok. Hepsi ayrı birer totem. Son dönemlerde dinlediğim setlerin bazılarında da yer verilen bir parça üstelik. Bu güzel şarkıyı bulabiliyorsanız indirin ve zevkini çıkarın.

Markus Schulz feat Andy Moor - Daydream

Geçenlerde evde televizyon izliyoruz ailecek. Annem birden Flash TV’de yayınlanan Türüt Şov’u açtı. Neyse bir yandan sohbet ediyoruz bir yandan da Tv izliyoruz. Tam bu esnada efsane türkücümüz İsmail Türüt’ten harika bir söz duydum:

“Allah’ım sen genç kardeşlerimizi, Seda Sayan’dan koru Yarabbim!”

Doğru söze ne hacet! Kadının musallat olmadığı genç şarkıcı türkücü kalmadı. Kaç kere evlendi kaç kere “müthiş aşk” yaşadı bilemiyorum ama bu kadının daha çok maceralarını seyredeceğimiz kesin. Allah korusun Ya Rabbiiiim! (Amin)