Efendim okulların açılmasıyla birlikte ben de yeniden 670 denilen yüce vasıtayla maceralarıma başladım. Yine 525′ten Onur kardeşim gibi ben de 670 maceralarımı kendi sitemden yazmaya devam edeceğim. Zaten yazmazsam içimde kalır. Şimdi başka bir 670 maceramı daha sizlerle paylaşmak istiyorum.

Efendim iki gün önce falan herhalde, oruçluyum zaten, okuldan çıkmışız, Nöroanatomi dersinin verdiği sarhoşluk ile oruçlu bünyenin ibadet hali arasında gidip gelmelerdeyim. Birden kendimi 670 denilen şeyin içinde buldum. Yine tıklım tıklımız tabi. Ben tıp fakültesi durağından bindiğim için en arkaya kadar ilerledim. İki üniversiteli arkadaş yanıma geldiler ve sohbet etmeye başladılar. Çok entellektüel konularda görüş veriyorlardı. Hatta bir ara muhabbetlerine katılmayı düşündüm. Osmanlı zamanında Tiyatro’nun durumundan dem vurup o zamanki muameleleri birbirlerine anlatıyorlardı. Sanıyorum Güzel Sanatlar Fakültesi öğrencisiydi ikiside. Derken içlerinden birisi birşey farketti. Güneş tamda bizim olduğumuz alana vuruyordu ve Eshot yazısının sadece OT kısmı insanların yüzüne vuruyordu. Bunu gören güzide arkadaşlarım hemen o kareyi yakalamak istediler. Bir tanesi cep telefonunu çıkardı bir diğeride sırtını döndü. Maksat ot yazısını kafanın tam arkasına vermek ve öylece çekmek. Ama başarılı olamadılar, güneşi kaybettiler. Bir dahaki sefere inşallah deyip kaderlerine razı oldular. O kalabalığın içinde otobüse 2.10 cm civarında boy uzunluğu olan ve en arkada tüm insanların üzerinden görebildiğim bir yüce şahsiyet bindi. Adamın görüntüsü öyle komikti ki anlatamam. Tüm insanlar ortalama 1.70, 1.80 aralığındayken abimiz otobüse sığmadı. Bunu ben de dahil olmak üzere bir iki arkadaş keşfettik.

Bu arada yine yaz aylarının son can çekişmelerindeki günleri hatun kişiler boş geçirmiyorlar. Bir hanım ablamız giydiği abartılı badisinin içinden sırf göğüsleri görünmesin diye hırkasını içine soktu. Evet hırkayı göğüslerinin neredeyse içine soktu. Hiç kimse kızın göğüslerini görmedi tabi ama dikkat çekici bir nokta olduğu için bir cümle erkek milleti olarak oraya baktık. Yine kalabalıktan bayılma noktasına geldik, Hatay’da coşuk, Bozyaka’da rahatladık. Güzel be tekrar 670′i yaşamak ve yaşatmak.