Uzun süredir günlüğüme yazı yazmadığımın farkındayım. Bunun birçok nedeni var aslında ama asıl büyük neden geçen hafta sonu Kıbrıs’ta olmam ve bu hafta da sınavlarımın yoğun olmasıydı. Bu yazımda sizlere az çok Kıbrıs maceralarımdan bahsedeceğim.

Okulumuz öğretim elemanlarının Kıbrıs Türk Fizyoterapistler Birliği ile ortaklaşa düzenlediği bu güzel Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Günleri’nde birçok güzel şey öğrendim. Birçok konuya olan yaklaşımım değişti. İleride uzmanlık alanıma ilişkin bilgiler aldım ve geleceğimi nasıl yönlendireceğim konusunda bir iki fikir edindim. Bunlar benim açımdan çok güzel gelişmelerdi. Ayrıca Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon’un hem ülkemizdeki hem de dünyadaki gelişimini yakından takip etmiş olduk. Bunlar benim için birer ilk olmakla birlikte çok güzel şeyler olarak hayatımın bir tarafına kazındı.

Kıbrısa ilk defa gitmiş birisi olarak oldukça şaşırdım. Burada alışkın olduğum şehir yaşantısı orada yok. Hayat daha sessiz sakin ve dingin. Bu nedenle biraz şaşırmadım desem yalan olur. Ayrıca Kıbrıs gerçekten yaşanılacak bir yer bunu anlamış bulunuyorum. Sağı solu her yeri yeşillik ve insanı ferahlatan bir havası var. Halkı ve insanların birbiri arasındaki ilişkiler çok güzel. Bu nedenle Kıbrıs’ta olmaktan büyük bir mutluluk duydum.

Bu arada hayatımda ilk defa uçağa bindim ve gerçekten ilk binişimde çok korktum. Biraz “düşer mi bu uçak şimdi, yere ne zaman ineriz, daha bitmedi mi bu yolculuk” cümlelerini geçirdim içimden. Ancak 1 saatlik yolculukta neden bu kadar sıkıntı yaptım anlamadım. Velhasılı kelam sağsalim gittik ve geldik.

İnşallah böyle etkinlikler çoğalır ve bizler de böylesine güzel toplantılara katılırız. Daha yazmak istediğim çok şey var ama aklıma çok şey geldiği için toparlayamıyorum. Daha sonra belki biraz daha derine iner ve izlenimlerimi yazarım. Şimdilik hoşçakalın…