Ankara’da olmak vardı şimdi
Puslu havasında beraber Cebeci’den Kızılay’a yürümek vardı
Bir pazartesi sabahına uyanıp
Uykusuzca simit alıp okul bahçesinde
Sıcak çayla yemek
Gözlerinde sabahımı görmek vardı.

Karlı kışlarında yollarına bata çıka ulaşmak sana
Sonra özleminle kavrulup
Deliye dönmek vardı şuursuzca
Ellerini tutup bir geceyi görmek
Omuzlarında ağlamak
Sana sığınmak vardı sonsuzca

Hayallerimin peşinden gitmeseydim eğer
Ulaşabilir miydim sana
Hayallerine dalmasaydım eğer
Görebilir miydim gözlerinde kendimi
Ankara’da olmak vardı şimdi
Hala hasretinin başladığı yerdeyim sevgili…

(Hülyam’a, Seni Çok Seviyorum…)