Bir Garip Seyr-ü Sefer
Bir garip seyr-ü sefer değil mi şu yaşadıklarım, yazılmışları çizilmişleri yaşamıyor muyum körü körüne… Taştığı yere kadar gitsin diye düşlerim kendimi dolduruyorum güneşsiz günlerin kadehine. Ve bir Hülya görüyorum düşlerimin ta derininde benden uzak, benden çok uzak. Yakalıyorum ama en kötü anlarımda hayalini bir dudağından. Öpmeye bile kıyamıyorum ki yazık ulan yazık, insan utanır kendinden. Vuslatı başka bahara bırak dön kendine o zaman. O zaman kul gibi olursun yakarırsın Allah’a. Bilir mi peki sevgili, yok bilmez, Leyla da bilmedi O’da bilemedi. Bileni bulmak değil hacetimiz, bilinmeyeni göstermek vesselam. Kelimelerin kifayetsiz kaldığı yerdeyim ben hala, konuşsam bir türlü konuşmasam bir türlü. Hadi be Sevgili devran senin sür keyfini…
3 Yorum Yapılmış
Bu yazı için yorum yapın
valla aşk insana neler söyletiyor :)
helal olsun volkan abi.gerçekten çok güzel.
çok anlamam ama alt alta yazsan şiir biçiminde öykü yapsan Mehmet Akif gibi..
Sevgili senin konuşmanı istiyor. Ne gelirse başına, unutma suskun kalmandan geliyor… Zaten niyetimiz ne Leyla olmak ne de Mecnun…Yine de aşkı yaşattığın için teşekkürler….
@Nurullah kardeşim sağol bu güzel sözlerin için, şiir biçiminde öykü yapmak niyetim yok ama belki ileride birgün o ölçüde birşeyler yazmayı deneyebilirim.
@Hülya, konuşmak çoğu yerde anlamsız kaldığı için konuşmuyorum, bazen konuşmak sıkıcı geliyor, yazmak, göstermek, ifade etmek en güzeli diye düşünüyorum. Benim de niyetim Mecnun olmak değil ama en azından Mecnun gibi yaşayabilmek, her anlamda sadece insani aşk anlamında anlaşılmasın sözlerim. Seni Seviyorum, iyi ki varsın…