Cenab-ı Allah Kullarını Sever
Evet başlığa bakıpta yazımın çok dini içerikli olacağını falan düşünüyor olabilirsiniz ancak öyle olmayacak. Bu başlığı atmak içimden geldi ve yazacağım şeyleri şu anda ben bile kestiremiyorum.
Amma velakin bugün bir arkadaşımla konuşurken çok acayip şeyler aklıma geldi. Hayat kavramı, neden hayatta olduğumuz, hangi amaç uğruna yaşadığımız gibi bazı temel şeyleri sorgulamaya başladık. Konuyu ben açmadım, zaten açılmış olan bir konunun üzerine ben dahil oldum, olduruldum. Fakat bu konu ve konular benim bazı şeyleri düşünmeme neden oldu.
Hayatta her zaman istediğim şeyleri elde ettim. Bunu kimi zaman kendi başıma başardığımı düşünsem de her zaman birilerinin dolaylı ya da dolaysız yardımı oldu. Dolaylı yardımlar neyse de bazı işleri kendi başıma yaptığımı falan düşünmeye başlamıştım cahil zamanlarımda. Ancak öyle olmadığını anladım zamanla.
Sonuçta her zaman seni yönlendiren, hayatına yön veren bir ilahi kudret var. Bunu kesinlikel inkar etmiyorum. Dedim ya hayatta hep istediğim şeyleri aldım diye. Bunların hepsini Allah Teala sayesinde kazandım. Bu yüzden bazen insanoğlunun şu kendini yüceltmişliğine inanamıyorum. Biz ki bir toz zerresini bile kendi irademizle yaratamıyorken Allah (C.C) bizlere neler neler bahşetmiş, bu evreni bu kainatı bizim emrimize sunmuş. Bu ne kudret bu ne ihtişam Ya Rabbi! Gazabından rahmetine sığınırım.
En sonunda şunu düşünmeye başladım; hayatımda öyle anlar oldu ki kimi yerde artık yolun sonu burası tamam dedim, bittiğim noktaya geldiğimi düşündüm ama hep bir yerde bir zamanda bir olay oldu ve ben kendimi o sondan çıkmış buldum. Bunu ancak bir ilahi kudret gerçekleştirebilir diye içimden geçirdim.
25 yaşında hayatının daha baharında üstelik çocuk sayılabilecek bu biçare bunları düşünmeyi akıl edebiliyorsa o zaman ben Allah’ın sevgili kullarından biri miyim acaba? Yok yok öyle bir mertebeye kendimi layık göremem ama burdan şu sonucu çıkarırım: Cenab-ı Allah kullarını sever! Evet gerçekten öyledir, o bizlerin üzülmesine bir durum yüzünden acı çekmesine dayanamaz ve dilersek O lütufta bulunur.
Kaldı ki bu da Dua’nın gücüdür. Dua ile niyaz ile olur. Kimi biçare zamanlarımda yaşlı gözlerle yalvarıp Allah’a istemişimdir bir tatlı düşü… Allah biliyor ya hepsi olmuştur zamanıyla. Daha öncesinde dua ile ilgili yazdığım bir yazı vardı o geldi birden aklıma. Sanıyorum yine aynı şeyleri düşünüyorum. Bu düşüncemden de vazgeçmeyeceğim gibi.
4 Yorum Yapılmış
Bu yazı için yorum yapın
Birkaç gün öncesine kadar benimde aklıma takıldı bu konu. İnsanlara baktım, neden buradayız? Ne yapmamız lazım, amaç ne? bu hayat telaşımız niye…
Birileri, birşeyler… Hep bana yardımcı olmuştur. Ümitsizliğe düştüğüm durumlarda, ne bileyim maddi sıkıntılarda mesela: hep hesapta olmayan biryerden destek gelmiştir. Dikkat ediyorum araba sürerkende kaza yapma ihtimalini düşünmediğiniz durumlarda sizin yada karşı arabadaki insanın ayağı birden frene gidiyor. Farkında olmadan kazadan kurtuluyoruz.
Neyse hadi hayırlısı.
Sevgili Volkan Abim öncelikle Selamın Aleyküm.Yazdığın bu yazıyı düşündüğün şu düşünceleri gerçekten çok beğendim.Seni tanımamış olmama rağmen Abi dedim.Çünkü ben benden büyüklere abi derim.Böyle yorumlarıda her siteye her bloga yapmam.Neyse bunları geçelim.Senin bu düşünceleri aklından geçirmen bile çok güzel bir şey.Yalnız senin değil tüm Muhammed(s.a.v)ümmeti için geçerli bu düşünceler.Seninde söylediğin gibi her şeyi yapıyoruz ama yaptıran birisi var.Bazı kişiler enaniyet duygusunu çok severler.Yani bir şeyleri daima kendisinin yaptığını,bir şeylerin kendisinin sayesinde olduğunu söyler daima.Ama bilmez ki bunu o kişiye yaptıran kişi Cenab-ı Allah.Bu kadar benlik duygusu insanı şirke kadar götürebilir Allah korusun.Onun için öncelikle Benlik duygusu diğer adıyla Enaniyet kavramını kendimizden adeta yok edip mütavazı davranmamız gerek.Efendimiz(s.a.v)’de böyle yapardı.Hiçbir şeyi ben yaptım demezdi.Gerçekten de öyle biz yapmıyoruz yaptıran birisi var.Bu bilim adamları fizikçiler ya da her şeyin madeden geldiğini ileri sürenler…Bunlar bilmiyorlar ki madde bir tebeşir ve bu tebeşir tahtaya kendiliğinden bir şey yazamaz.Ama insan iradeli bir varlık olduğu için o maddeyi eline alır ve tahtaya istediği şeyi yazar,çizer,karalar…Nasıl biz o tebeşire hükmettiimiz gibi Allah’ta bize hükmediyor ve bize yaptıttırıyor bir şekilde…İlk başta da dediğim gibi bunları düşünmek,düşünebilmek İnsan için çok önemli şeyler.İnşallah bu düşüncelerin hayra vesile olur ve bu güzel düşüncelerin senin hem bu hayatını hemde ahiretini kurtarır inşallah.Ben aklımdaki dini düşünceleri söylemedim volkan abi sadece bu dünya’daki gerçekleri söyledim.Aklımdaki din düşüncelerini söylesem karakterler yetmez :) Neyse abi siteni ve düşüncelerini beğendim ve sık kullanılanlarıma ekledim.Bende inşallah kendi bloguma beklerim.Adresi yazdım istediğin zaman bakabilirsin.Blogumda şimdilik derslerim olduğu için fazla ilgilenemiyorum.Ara sıra yazıyorum vakit buldukça.Son yazılarımın çoğunluğu gazeteden alıntı yazılarımdır.Yani beğendiğim yazılar.Dini şeylere şu anlık yer veremiyorum.İnsanlar ön yargılı olduğu için.Neyse volkan abi Çok uzun yazdım biliyorum hakkını helal et.Allah’a emanet ol inşallah…
@Enes kardeşim,
Son zamanlarda bu günceye gelen en iyi yorumlardan birisi sana ait. Seni tanımıyorum ama güzel sözlerinden dolayı sana kanım kaynadı. Çünkü senin gibi düşünen genç insanları bulmak çok zor.
Yazımda da bahsettiğim gibi insanoğlu sınırını oldukça zorluyor. Herşeyi ben yaptım ben yaptım edalarıyla ortalıkta dolaşıyor. Ancak Allah Teala mukaddes kitap Kuran-ı Kerim’de de dile getiriyor ki “İNSAN BAŞIBOŞ BIRAKILACAĞINI MI SANIYOR?” (KIYAME SURESİ, 36).
Allah Teala şüphesiz insanı başıboş yaratmamış. Ona bir gaye bir amaç yüklemiş. Biz de bunu yerine getirmek zorundayız. Yazımda da söylediğim gibi benim aciz beynim bu kadar düşünceyi kaldırıyor ve dile getiriyorsa sanıyorum benden çok çok zeki insanlar bunları bilecektir.
Enes kardeşim güzel sözlerin için sana çok ama çok teşekkür ediyorum. Siteni de ziyaret ettim ve en kısa zamanda yorumlarımla sitene bir ziyaret gerçekleştireceğim. Seninle tanışınca Bunalim.net’ten Adem kardeşimle tanışmam aklıma geldi, onunla da senin gibi tanışmış ve çok iyi dost olmuştuk. İnşallah seninle de böyle olur.
Bu arada belki okumuşsundur ben 25 yaşındayım. Senin yaşını bilmiyorum ama yaşımı bilmeden abi demen çok hoşuma gitti. Sanıyorum bu kadar saygıyı hakedecek birşey yapmıyorum bana istediğin gibi hitap edebilirsin kardeşim.
Allah’a Emanet Ol…
Tekrardan Selamın aleyküm Volkan abi.Gerçekten benimde sana kanım kaynadı abi.Yaşının 25 olduğunu öğrendim ve resmini de gördüm.İnşallah seninle iyi bir abi kardeş ya da iki dost olarak tanışırız.
İnsanoğlu sınırını hem de öylesine zorluyor ki farketmeden neler yaptığını bilemiyor.Gerçekten Rabbimizin İnsanlar hakkında(yani konu ile alakalı)çok güzel bir ayetinden örnek vermişsin.Gerçekten insanlar ve insanoğlu hiçbir zaman başıboş olmayacaktır.Eğer sen bu ayeti araştırıp ya okuyup buraya yazıyorsan sen bir şeyler yapmaya çalışıyorsun demektir.İnşallah bu çabaların Allah’a anlamaya çalışman hayra vesile olur
ilk yorumum da dediğim gibi.Sen kendine aciz demişsin Volkan abi ama bu sadece senin için değil tüm insanlar için geçerli.Hepimiz aciziz ve hepimiz Yaradan’a muhtacız.Tek başımıza bir hiçiz.Allah bizi nefsimizle bir an bile baş başa bırakmasın Volkan abi.Bırakırsa ne yapabilirz ki Allah korusun.
İnşallah bizde seninle Adem abi gibi tanışır ve iki dost,iki arkadaş,iki kardeş gibi cana yakın insan oluruz.Bunalım.net’i ziyaret ettim orası da çok güzel.İnşallah senle tanıştıktan sonra Adem abi ile de tanışırız.(ukalalık yapıyorum sanki:)
Gerçekten saygıyı hakedecek birisisin bunu unutma.Her şeyden önce insanız ve Yaratılanların en şereflileriyiz bunu hiç bir zaman unutma Volkan abi…
Allah’ıma emanetsin…