Ben şu anda üzerinde rahatça yürüdüğünüz toprakları düşmanlardan kurtarmak için savaşmış bir ŞEHİDİM! 1912 Balkan Harbi’nde bulundum, 1. Dünya Savaşı’nda ülkemi müdafaa ettim. Mustafa Kemal’in önderliğindeki Kurtuluş Savaşı’na katıldım. Dumlupınar’da kanlı muharebelere girdim. Burda bağlı bulunduğum bölüğün hepsiyle birlikte şehid olduk… Hepsi 16-17 yaşında genç delikanlılardı üstelik, benim gibi savaş tecrübeleri de yoktu.

Huzura erdik vesselam, bizler göremedik ama Gazi yandaşlarıyla düşmanı hem savaş meydanında hem de masanın başında yenmiş! Kurtarmış güzelim vatanı. İbret-i alem için yükselmeyi, ileriyi emretmiş gençlere. Okumuş, giydirmiş bizleri, kadınımıza gerekli muameleyi göstermiş. Sağolsun, varolsun. Medeni milletler mertebesine ancak ilim ile irfan ile gelinir demiş, eğitime önem vermiş. Bizler okuyamadık ama bizden sonraki nesil, çocuklarımız okuyacak büyük adam olacaklar!

Ey Vatanım Ne Oldu Sana! Daha 100 sene olmadı bu Cumhuriyet kurulalı. Hani Ata’nın verdiği öğütler, hangisini tuttunuz? Gençlere ne eğitimler verdiniz? Kadını baştacı ettiniz mi? Kalkınma hamlelerini ilerlettiniz mi? Görüyorum ki bunların hiçbirisini yapmamışsınız…

Görüyorum ki, gençlerin hali içler acısı, uyuşturulmuş, korkutulmuş, köreltilmiş gençlerimiz.

Görüyorum ki, Ata’nın mirasına sahip çıkmamış onlar, muhtaç oldukları kudreti damarlarında değil başka yerlerde aramışlar!

Görüyorum ki, dış mihrakların oyununa gelen ayaktakımı bizim zamanımızda olduğu gibi yine atakta. Kanmayın yavrular, kanmayın a dostlar. Bizler bu vatanı, hem düşmandan hem de böyle zilletten kurtardık bilmez misiniz?

Eğitim, ilim irfan köreltilmiş, geriye döndürülmüş herşey. Nerede Ata’nın zamanında yapılan ilmi araştırmalar, söylemler, icraatler?

Bir cümle Batı Mandasına, Batı İttifakına tek başımıza göğüs göğüse mücadele ettik bizler! Şimdi mandanın adı yok amma velakin tepemizde her biri! Vatanın müdafaası tek bir sözlerine kalmış oysa ki. Onlar söylerse olacak öyle mi?

Yekten bir gaflet ile bürünmüş aziz milletim. Nerede o çalışkan eller, nerede o mahmur Türk Kadını!

Ey Türk Evladı! Bilmez misin Çanakkale’de dökülen oluk oluk kanı. Şehit kanını ya unuttun mu yoksa? Peki ya Cihan Harbi’nde yedi düvele erkekçe yiğitçe göğüs gerişimiz? Yoksa bunu da mı unuttun? Hani hasta adamdı Osmanlı, paylaşmıştı cümle akbaba yurdu, yoksa bunu da mı unuttun? Paylaştırmadık, bölüştürmedik evelallah! Tek vücut olduk, yokluklara göğüs gerdik, bir çift çorabımıza varana kadar vatanı savunmak için Mehmetçiğimize inandık! Sen ki bunları görmüyorsun ha? Yazıklar olsun o zaman bize…

Erkan, hemi de Devlet’in Erkan’ı bu kadar mı kaygısız ki vatanın bir karış toprağı bile benim yüzlerce şehidime denkken onlar fütursuzca hareket edebilsin? Al kanlar var hala o topraklarda bilmez misin? Kazdıkça akar şehitlerimizin kanı, benim kanım, senin kanın, hepimizin kanı!

Lakin, sen başka olmuşsun Vatanım! Sen değişmişsin, elinden paranı almışlar, elinden kadınını almışlar, elinden gencini almışlar, elinden tarihini almışlar, elinden bayrağı almaya çalışıyor şimdi de. O bayrak ki taşımak için cümle taife ne canlar yitirdiler Selçuklu’da, Osmanlı’da! Ulubatlı’n taşırken ölmedi mi o muhterem sancağı! Bizler kanlarımızla yazmadık mı bir koca tarihi Anadolu’nun bağrı yanık topraklarında!

Ey Vatanım Ne Oldu Sana! Her dem Allah Allah nidalarıyla düşmana saldıran ufacık bebeler nerede şimdi? Hani o güzel vatan sevgisi, hani? Hanidir ki ilme irfana dayayıp sırtını yükselmek için başkasına basmayan önünü ardını bilen Türk Milleti, hani?

Daha ne söylemeli bilmem ki… Herşey değişmiş buralarda. Diyeceğim çoktur amma vatanıma, milletime bunu layık görüpte söyleyemem, hakir göremem. Biz ki yüce bir ecdadın evlatlarıyız, yazıktır.

Şimdi olsa, Cenab-ı Hakk yeniden vücut verse, yeniden can verse bizlere, şu an şu dakika vatanı müdafaa için yeniden Dumlupınar yollarına düşmeyen namerttir!

Savaş yoktur öyle mi? Asıl savaş şimdi başlamaktadır gördüğümce, asıl savaş şimdi olmakta. Allah milletimize, devletimize, vatanımıza zeval vermesin! Bizi daim düşmanı, bize oyun edeni, bizi bizden alanı, bize nifak sokanı bedbaht etsin inşallah!!!

Ey Vatanım, uyan… Ey Vatanım, uyan, Ey Vatanım UYAN! Uyan bu gafletten ki vücut olsun yeniden bu şehitler bedeninde, uyan ki bir kısmı acılar içinde yatmasın toprağında, uyan ki yeniden kanlarıyla sulanmış topraklara varabilsinler rahatça!

UYAN EY VATANIM UYAN!

(Bu yazı tamamen Volkan Karakuş tarafından yazılmıştır)