Ben de Dokuz Eylül Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksekokulu’nu tanıtıcı bir sunum ile orada yer alacağım. Okulumuzda 3. ve 4. sınıfların yoğun programından dolayı katılım sadece 2. sınıflarla sınırlı kaldı ancak gidecek ekipte bu konulara yoğun ilgili bir ekip olduğu için problem olmayacak.

Seminer ve Kariyer Günleri sonrasında sanıyorum Fizyoterapi Öğrenci Platformu olarakta bir toplantı yapacağız ve önümüzdeki günlerde yapılacak olan şeylerden bahsedeceğiz. İlerleyen günlerde Seminerle ilgili detayları sitemden aktaracağım.

Bazen düşünüyorum şu hayatta annem olmasaydı ne yapardım acaba diye. Sorunun cevabını bulamıyorum. Bu durumumda olur muydum, bu eğitim düzeyine ulaşır mıydım, onları da geçtim bu yaşımı görebilir miydim acaba diye sorduğum oluyor kendime. Sonra anlıyorum ki annemin hakkını asla ödeyemem!

Ayağının altına Cennet serilen analarımızın hepsinin Anneler Günü kutlu olsun… Benim annem yanımda değil sarılıp öpemiyorum, koklayamıyorum, yanında olanlar benim yerime de ellerinden yanaklarından öpsünler annelerinin. (Çok duygulu yazdım be)

TFD toplantısının sonrasında hocalarımız değerli vakitlerini ayırıp bizi dinlediler. Birleşme Dokuz Eylül Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksekokulu’nda gerçekleşti. FÖP başkanı Metehan, ben ve Vedat (Dokuz Eylül) bir de Sümeyye (Muğla) toplantıya öğrenci temsilcileri olarak katıldık. Sunumu Metehan yaptı ve amacına ulaşan bir sunum oldu.

Sunum sonrasında dernek başkanımız Prof. Dr. Yavuz Yakut bu denli geniş bir oluşum beklemediklerini dile getirdi. Diğer dernek yönetim kurulu üyeleri de aynı görüşleri paylaştılar. Yavuz Bey bize her türlü konuda destek olacaklarını açıkladı. Oluşumumuzun yasal bir çerçeveye oturabilmesi için bizzat dernek avukatıyla görüşeceğini de sözlerine ekledi.

Toplantı benim için FÖP tanıtımından ziyade manevi bir önem arzediyordu. Zira eski hocalarım olan Prof. Dr. Yavuz Yakut ve Prof. Dr. Fatma Uygur hocalarımın karşısında ben de bir iki soruyu yanıtladım. Toplantı sonrasında hepsiyle tek tek görüştüm. Fatma hoca beni bir yerden çıkaracağını söyledi. Ben de ona “Hocam 2001-2003 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi’nden eski öğrencinizim” dedim. Adımı unutmamış sen Volkan’sın değil mi diye sordu. Benim için gurur verici birşey bu.

Kendi okul hocalarım ve derneğimizin çeşitli illerdeki temsilcilerinden böylesine bir ilgi görmek bizi çok mutlu etti. İleride inşallah FÖP daha geniş açılımla hem dernek yönetimiyle hem de öğrenci arkadaşlarımızla birlikte olacak.

Bu oluşumun içinde ve bizzat böylesine miladi bir gününde yer aldığım için çok mutluyum. İleride geçmişe baktığımda FÖP artık kemikleşmiş bir yapı olacak ve ben bu yapının oluşumuna katkıda bulunduğum için kendimle gurur duyacağım.

Benim o an jeton düştü tabi. Bu klavyenin temizlenmesi gerekiyor oğlum! Bu zorlu görev için bütün bir öğleden sonramı ayırmam gerektiğini düşündüm. Eve gelip ilk iş e-postalarımı, rss okuyucumu falan kontrol ettikten sonra bilgisayarı kapatmak oldu. Kapatıp klavyeyi aldım elime, bir güzel tuşları çıkardım yerinden. Aman ne çile Ya Rab!

Tuşları çıkardıkça klavyenin altından bir pislik deryası çıkıyordu. Klavyenin tüm tuşlarını çıkardıktan sonra gördüğüm manzarayı size yansıtmak isterdim. Resmen içi geçmiş klavyemin :)

Velhasılı iki saat uğraştım temizledim. Sonra tabi tuşları tekrar yerine takmak icab etti. Ulan F klavye olsa tamam anında takarım ama gelin görün ki bilgisayarı benim haricimde 2 kişi daha kullanıyor ve takdir edersiniz ki q klavye kullanıyorlar. Ben de yapabildiğim kadar tuşu taktım ve sonra benim eski emektar klavyeden yardım alarak diğer tuşları taktım. Şimdi gıcır gıcır çalışıyor ama yeni bir klavye almamın zamanı da geldi.

Yeni klavye alınca artık F klavye’de uçarım ben bu halimle bile böyle yazıyorsam ohooooo… varın gerisini siz düşünün artık. :) Sizi seviyorum canlar…

Bu yeni tasarım için çok uğraşacağımı biliyorum zira Ajax ve Css’nin tüm nimetlerinden yararlanmayı düşünüyorum. Eğer yapabilirsem bu aralar bir de siteyi Wordpress’in son sürümüne yükseltmeyi düşünüyorum. Hoş bu aralar pek boş vaktim yok ama en azından kendi sitem için bunları yapmam gerekiyor.

Akşam eve gidince ilk işim yeniden çalışmaya başlamak olacak. Bakalım volkank.com v4′ü beğenecek misiniz. :)

Gelen araba bomboştu. Belli ki gelen 670′e yolda birşeyler olmuş ki bu boş arabayı göndermişler. Velhasılı bindik bir alamete gidiyoruz kıyamete. Derken otobüsün kapıları bozulmasın mı! Haydaaa, lan şoför bir duruyor bir bakıyor sağa sola, kabinin altındaki zımbırtıları kontrol ediyor yok! Olmuyor olmuyor. Derken bütün kapılar açık gitti otobüs bir süre. Sonra baktı ki olmuyor, millet durağa gelmeden atlıyor otobüsten, herkesi indirdi. Arkadan gelen otobüse bindik. Tabi ben 08:45′te başlayacak olan derse geç kaldım.

Bugün bütün küfürlerimi 670′e ettim… Allah’ım bu kadar mı zor 2 tane fazla sefer koymak ya bu kadar mı? 515, 514 hele ki 70 beş dakiya bir geçiyor. Amma bizim otobüsten ses seda yok. Ulan bak hala aklıma geldikçe…

Diğer derslerde de aslında durum çok iyi değil ama yine de geçeceğime inanıyorum, sonuçta tüm dersleri az ya da çok kavrıyorum. Biraz çalışmayla halledilemeyecek ders yok bana kalırsa.

Bakalım kısmetimiz ne bu dönemin sonunda ak koyun kara koyun belli olur.

Gruba Ulaşmak İçin Tıklayınız…

EoL Remixed 2008 albümünde birçok ünlü Dj parçaları remixleriyle renklendirmiş. First State, Cosmic Gate, Sander van Doorn bunlardan sadece birkaçı. Bilhassa Carpe Noctum parçasına Dj Preach’ın yaptığı çalışma çok hoşuma gitti. Tabi diğer mix’lerde çok güzel ancak bu parçayı üst üste 3 kez dinledim. EoL albümündeki bir başka favorim parçam olan Sweet Things’e Remixed 2008′de Tom Cloud harika bir remix yapmış. Gerçekten bu parçayı EoL albümünde duyunca tüylerim diken diken oluyordu şimdi daha fazla duygulanıyorum.

Albümü üst üste 3 kere dinlemiş olmam gerekiyor. Toplam boyutu 182mb olan bu albümde bir de Bonus Track olarak Tiesto - Blue Man Group - No More Heroes parçasına yer verilmiş. Trance ve Tech müziğe dair güzel örnekler olan bu albüm herkesin arşivinde yer almalı diye düşünüyorum. Hem Tiesto gibi bir üstada saygı hem de muhteşem dj’lerin yaptıkları çalışmaları saklamak adına çok güzel olur.

Trance’la kalın efendim…

Dr. Oliver Sacks‘ın yazmış olduğu bu kitapta Nörofizyolojik bozuklukları olan ve Sacks’ın bizzat hastası olan kişilerin hikayeleri anlatılıyor. Kitap fizyoloji’ye ilgi duyan kişiler için gerçekten çok güzel bir kaynak. Kitabı okurken Nörofizyoloji dersinde gördüğüm bozuklukların gerçek hayatta gerçek hastalar üzerindeki etkilerini anlamak gerçekten beni büyüledi. Özellikle ilk hikaye olan “Karısını Şapka Sanan Adam” ve sonlara doğru yer alan “İkizler” hikayeleri beni benden etti.

Bu kitap sayesinde Nörofizyolojik bozuklukları olan kişilere olan bakış açım değişti. Hoş bu insanlar ileride birgün benim hastam da olacaklar. Beyninin Frontal, Temporal, Parietal bölümlerinde bir veya birden fazla hasarı olan kişilerin karşılaştığı akıl almaz sendrom ve bozukluklar normal bir okuyucuya inandırıcı gelmeyebilir ancak bu hikayeler tamamen gerçek.

Bununla birlikte halk arasında “Deli, Akıl Hastası” diye tabir ettiğimiz kişilerinde aslında duygularını dışavurumda en az bizler kadar profesyonel oldukları ve onların da kendilerine ait bir iç dünyaları olduğunu görmek bir o kadar şaşırtıcı.

Bu kitabı Nöroloji’ye ister meraklı olun ister olmayın ama edinip birkaç hikayeyi bile olsa okuyun. Ne demek istediğimi o zaman anlayacaksınız.