Selamlar efendim, kısa bir süredir Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon camiası yeni yayınlanan Sağlık Uygulama Tebliği ile çalkalanıyor. Nasıl çalkalanmasın ki, Tebliğin belirli maddeleri resmen Türkiye’deki Fizyoterapistleri yok sayıyor. İşte o madde;

Uygulamaların fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzman hekimi veya fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzman hekiminin gözetiminde hekim dışı sağlık personeli tarafından uygulanmış olmadır.

Bu madde Tebliğin 19.7.1a bendinde geçiyor. Şimdi Allah aşkına bir Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon uygulaması genel manada bir yardımcı sağlık personeli tarafından nasıl yapılabilir, birisi bunu bana izah etsin? Yapamaz! Çünkü Rehabilitasyonun ve bilhassa Fizik Tedavinin belkemiğini oluşturan ana Rehabilitasyon elemanı Fizyoterapisttir! Bunu bir takım çevrelerde biliyor ama yasayla desteklemek işlerine gelmiyor.

Bu durumda neler olacak, olacağı şu ki; birçok merkez diplomalı Fizyoterapistlere vereceği ücret yerine daha da düşük bir maaşa “Yardımcı Sağlık Personeli” çalıştıracak. Bu ne demek oluyor, 2 ay eğitim alıp kendini fizyoterapist zanneden birçok insanın ortaya çıkması oluyor.

Fizyoterapistin yaptığı iş ve aldığı eğitim bu ülke tarafından görmezden geliniyor. 4 yıl aralıksız alınan eğitimde, Nöroanatomi, Nörofizyoloji, Histoloji gibi temel tıp eğitimi derslerinin yanında Pulmoner Rehabilitasyon, Ortopedik Rehabilitasyon, Nörolojik Rehabilitasyon, PNF gibi dersler de alınıyor. Bunları zaten Fizyoterapistin dışında bir sağlık personelinin uygulaması imkansız.

Bir Hemipleji hastasını yeni yasayla teslim ettiğiniz yardımcı sağlık personeli nasıl bir değerlendirme yapacak, nasıl bir tedavi yöntemi izleyecek çok merak ediyorum…

40 yılı aşkın süredir Üniversitelerden mezun veren, alanında Profesörler ve nice hocalar yetiştirmiş bir mesleğin bir kanun ile bir madde ile ayaklar altına alınması demek bütün bir Fizik Tedavi aleminin ayaklar altına alınması demektir!

Hadi bizi geçelim, madem ki bu ülkenin sağlık politikasında iyileştirmelerde bulunacaksınız o zaman biraz da hastaları düşünün. İşinin ehli olmayan kişilerin yaptıracağı uygulamaların ceremesini kim çekecek? Tabi ki hasta ve hasta yakınları. Uygulanan yanlış tedavileri, egzersizleri saymıyorum bile.

Başlıkta yazdım, bu ülkede Fizyoterapist kolay yetişmiyor. Her zaman olduğundan daha fazla bu ülkenin Fizyoterapistlere, işini seven insanlara ihtiyacı var. Biz buradayız, işimizi seviyoruz, hastalarımızı seviyoruz ama çalışma imkanımız ve alanlarımız devletin öngörüleriyle kısıtlanıyor.

Bu hem hasta haklarına, hem insan haklarına hem de hak ve eşitliklere saygısızlıktır.