Sus, sadece dinle lütfen… Sana söylemek isteyipte söyleyemediğim o kadar çok şey var ki. Şimdi dinle beni, cesaretimi toplamışken, bu kadar gitmişken ileriye dinle… Üstelik, çokta değil söyleyeceklerim, sadece dinle…

Beni farkında olmadan öyle bir girdaptan çıkardın ki sana bunun için ne kadar teşekkür etsem azdır. Hayatımı ve kalan ömrümü sana borçluyum desem hiçte yanlış birşey olmaz sanırım. Seni ilk gördüğüm günden bu yana içime düşürdüğün kıvılcımı hala seni her görüşümümde yaşıyor gibiyim. Yeniden heyecanlanmak yeniden içinde birşeyler olması güzel insanın. Hele ki Yeniden Sevmek… Yeniden Aşık Olmak…

Biliyorum, bunları sana söylememin hiçbir anlamı yok. Umutsuzca, deli çırpınışlarımı yaşıyorum aslında. Lütfen kızma, bu yükü daha fazla taşıyamayacağım. Benimle ilelebet yok olmasını düşündüğüm bu sırrı en azından sana rüyalarında anlatabilmeyi çok isterdim. Belki bunun bir rüya olduğunu düşünürdün, gülüp geçerdin… Keşke böyle bir imkanım olabilse. Ama diyorum ya başaramayacağım… Umutsuz olduğunu bile bile seni sevmek hoşuma gidiyor. Hem de çok hoşuma gidiyor. Söyledim ya birşeyleri seninle değiştirdim ben seninle hayatımı yeniden buldum. Kaybetmeye niyetim yok, sen ne kadar benimle olmasan da. Yine de seni sevmek çok güzel.

Ben elimden geleni yapacağım, şuursuzca, sonunu düşünmeden seveceğim. Kazananın ben olmayacağımı bile bile seveceğim… Kimselere söylemeden, kimseye hissettirmeden içimden sürekli tekrarlayacağım. Belki yıllarca, belki bir ömür… Seni Seviyorum! Sana Aşığım!

(Bu yazıyı kime yazdığımı ve neden şimdi yazdığımı anlatmayacağım anlayışınıza güveniyorum)